پانزده سال پس از ترور برهانالدین ربانی، رییسجمهور پیشین افغانستان، چهرههای سیاسی دولت پیشین از نقش او در تلاش برای صلح و گفتوگو با مخالفان مسلح یاد کردهاند؛ اما ترور او در حالی رخ داد که روند مذاکره با طالبان را رهبری میکرد.
حامد کرزی، رییسجمهور پیشین افغانستان، ربانی را عالم دینی، شخصیت ملی و صلحطلب خوانده و گفته است که او برای تحکیم اتحاد و برقراری صلح در کشور تلاش میکرد.
عبدالله عبدالله نیز از ربانی به عنوان یکی از چهرههای اثرگذار سیاسی و از پیشگامان بیداری اسلامی در افغانستان یاد کرده است.
ربانی پس از سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱، در روند سیاسی افغانستان نقش داشت و ریاست شورای عالی صلح را بر عهده گرفت؛ نهادی که مسئولیت تلاش برای گفتوگو و رسیدن به راهحل سیاسی با طالبان را داشت.
اما در ۲۹ سنبله ۱۳۹۰، یک مهاجم انتحاری که خود را پیامآور صلح معرفی کرده بود، با مواد انفجاری پنهانشده در عمامه وارد خانه ربانی در کابل شد و او را کشت.
ترور ربانی در آن زمان ضربهای جدی به تلاشهای صلح در افغانستان دانسته شد. گزارشهای آن زمان حاکی بود که مهاجم با ادعای آوردن پیام صلح از سوی طالبان به خانه ربانی رفته بود؛ طالبان اما مسئولیت این حمله را رد کردند.
پانزده سال پس از آن رویداد، یادآوری سرنوشت ربانی بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که چرا تلاشهای سیاسی و گفتوگو برای پایان جنگ در افغانستان بارها قربانی خشونت شده است؛ بهویژه در شرایطی که ربانی در آخرین سالهای زندگی خود، به جای ادامه جنگ، مسئولیت تلاش برای مذاکره و صلح را بر عهده گرفته بود.
بیشتر بخوانید: