با وجود آنکه طالبان سال گذشته واردات دارو از پاکستان را ممنوع اعلام کردند و این ممنوعیت در ماه دلو سال گذشته و فبروری سال جاری میلادی اجرا شد، اما داروهای تازهتولیدشدهٔ پاکستانی در بازارهای افغانستان به وفور یافت میشود.
مسئول یکی از شرکتهای واردکننده و تولید دارو میگوید که علیرغم این ممنوعیت و مسدود بودن مرزها، داروهای تازهتولیدشدهٔ پاکستان به شکل فراوان در داروخانهها و عمدهفروشیهای کشور قابل دسترس است و این موضوع، نشان از نفوذناپذیری قاچاق و ناکامی نهادهای حکومتی در اعمال قوانین خود دارد.
تصاویر چند قلم داروی پاکستانی که از بازار کابل به دست آمده، نشان میدهد که تاریخ تولید این داروها به ماههای اپریل و می سال ۲۰۲۶ میلادی بازمیگردد، در حالی که واردات رسمی دارو از پاکستان از ماهها پیش ممنوع اعلام شده و مرزهای دو کشور نیز مسدود میباشد.
این تناقض آشکار، پرسشهای جدی را دربارهٔ عملکرد طالبان در کنترل مرزها و نظارت بر بازار دارو مطرح میسازد و نشان میدهد که سیاستهای اعلامی این گروه، در عمل کارایی لازم را ندارد و تنها به هزینههای سنگین برای مردم و نظام صحی کشور انجامیده است.
در حالی که افغانستان با یکی از بزرگترین بحرانهای صحی در منطقه دستوپنجه نرم میکند و هزاران بیمار برای تأمین داروهای حیاتی با مشکل مواجه هستند، طالبان نه تنها راهکار مؤثری برای تأمین دارو ارائه نداده، بلکه با ممنوعیتهای بینتیجه، بر مشکلات مردم افزوده است وقاچاق دارو را که پیش از این نیز یک معضل بزرگ بود، گسترش داده است.
نظارتهای ناکارآمد و فساد اداری در نهادهای مسئول، باعث شده است که داروهای قاچاق به راحتی وارد بازار شوند و شهروندان عادی نیز به ناچار برای تهیهٔ دارو، به بازار سیاه روی آورند و این وضعیت، نه تنها امنیت صحی مردم را به خطر انداخته است، بلکه اعتماد عمومی به نظام صحی کشور را نیز به شدت خدشهدار کرده است.
طالبان که پس از تسلط بر کشور، بارها از تلاش برای بهبود نظام صحی و تأمین دارو سخن گفته است، اما عملکرد عملی آنان نشان میدهد که این وعدهها چیزی جز شعارهای تبلیغاتی نیست و در عمل، هیچ اقدام مؤثری برای حل بحران دارو در کشور صورت نگرفته است.
در حالی که هزاران بیمار نیازمند داروهای حیاتی در انتظار درمان هستند، سیاستگذاریهای غلط و تصمیمات شتابزدهٔ طالبان در حوزهٔ دارو، نه تنها مشکلی را حل نکرده، بلکه بر معضلات موجود افزوده است و این بیتدبیری، در شرایطی رخ میدهد که نظام صحی افغانستان پیشازاین نیز با کمبود شدید امکانات و نیروی متخصص مواجه بوده است.
بیشتر بخوانید: