هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین ایالات متحده آمریکا، در مقالهای با عنوان «حقوق زنان، حقوق دموکراتیک است» که در مجله فارن افیرز منتشر شده، نوشته است که افراطیترین نمونه زنستیزی در جهان امروز را میتوان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان مشاهده کرد.
او یادآوری کرده است زمانی که طالبان در سال ۲۰۲۱ بار دیگر کنترل افغانستان را به دست گرفتند، یکی از نخستین اقداماتشان حذف زنان از عرصههای قابلدید جامعه بود. به گفته او، در مدت کوتاهی دختران از آموزش متوسطه محروم شدند و زنان از دانشگاهها، مناصب عمومی و فعالیتهای حرفهای بیرون از خانه کنار گذاشته شدند.
کلینتون افزوده است که طالبان این محدودیتها را با استناد به حفاظت از ارزشهای اسلامی و هویت ملی توجیه میکنند، اما در بسیاری از کشورهای جهان نمونههایی وجود دارد که اسلام و دموکراسی همزمان در آنها حضور داشته و رشد کردهاند.
به باور او، هدف اصلی چنین سیاستهایی محرومکردن زنان از دسترسی به آموزش، درآمد و نفوذ سیاسی و تحکیم قدرت از طریق حذف نیمی از جمعیت از زندگی عمومی است.
کلینتون هشدار داده است که سایر رهبران اقتدارگرا نیز با دقت این روند را دنبال میکنند و میآموزند چگونه میتوان با محدود کردن حقوق زنان، کنترل بیشتری بر جامعه اعمال کرد.
او در مقاله خود به کشورهایی چون ایران اشاره کرده که در آن مقامهای مذهبی با زنان جوان به دلیل رعایت نکردن حجاب برخورد میکنند، و همچنین از کشورهایی مانند چین، پولند و روسیه نام برده که به گفته او برخی سیاستها زنان را به بازگشت به خانه و افزایش جمعیت تشویق میکند.
به گفته کلینتون، با وجود تفاوتهای سیاسی و فرهنگی، رژیمهای اقتدارگرا در دشمنی با حقوق زنان نقطه مشترک دارند؛ چه سکولار باشند یا دینی، غربی یا شرقی، توسعهیافته یا در حال توسعه.
او همچنین با اشاره به وضعیت جهانی دموکراسی نوشته است که اکنون شمار نظامهای استبدادی از دموکراسیها پیشی گرفته و نزدیک به سهچهارم جمعیت جهان زیر حاکمیتهای اقتدارگرا زندگی میکنند.
کلینتون تأکید کرده است که وضعیت حقوق زنان اغلب نخستین شاخص برای سنجش سلامت یا ضعف دموکراسی در یک کشور است و حمله به حقوق و فرصتهای زنان، نشانهای از تضعیف سریع نهادهای دموکراتیک به شمار میرود؛ روندی که به گفته او آگاهانه و برنامهریزیشده دنبال میشود.
او در پایان، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، را از برجستهترین مروجان رویکردهای مردسالارانه در میان رهبران اقتدارگرا خوانده و مدعی شده است که او رهبری جنبشی غیرلیبرال و مخالف حقوق زنان را در سطح بینالمللی دنبال میکند.
بیشتر بخوانید:
- راشد خان: دوست داریم تیم ملی کریکت زنان افغانستان در رقابتها حضور داشته باشد
- بنیاد ملاله اصولنامه جزایی طالبان را تشدیدکننده سرکوب زنان خواند
- افزایش بیسابقه زنان زندانی در افغانستان پس از بازگشت طالبان
