منابع آگاه میگویند رهبر طالبان پیش از تصمیم به قطع اینترنت بیسیم، تلاش کرده بود استفاده از تلفنهای هوشمند را در افغانستان محدود کند. او حدود یکسال پیش در قندهار از شورای علما خواسته بود «راه شرعی» برای مسدودسازی این وسایل پیدا کنند.
به گفته منابع، هدف از این اقدام جلوگیری از انتقاد مردم، خاموش کردن صداهای مخالف و متوقف کردن فعالیتهایی بود که طالبان آن را «فسادآمیز» میخوانند. اما شورای علما در پاسخ گفته بود که ممنوعیت تلفنهای هوشمند غیرعملی است، زیرا میلیونها دالر در این بخش سرمایهگذاری شده و این اقدام زندگی روزمره، تجارت و آموزش را مختل میسازد.
پس از مخالفت شورا، طالبان تلاشهای خود را بر محدودسازی اینترنت متمرکز کردند. منابع میگویند حدود یک ماه پیش در قندهار تصمیم گرفته شد که نخست خدمات فایبر نوری قطع شود و سپس اینترنت شبکههای مخابراتی نیز زیر محدودیت شدید قرار گیرد تا مردم نتوانند بهسادگی از طریق رسانههای اجتماعی صدای خود را بلند کنند.
با وجود هشدار شماری از وزرای طالبان درباره پیامدهای اقتصادی و اجتماعی چنین اقدامی، رهبر این گروه بر اجرای تصمیم پافشاری کرده است. او حتی دستور داده شرکتی تازه برای ارائه اینترنت ویژه به نهادهای دولتی و نمایندگیهای دیپلماتیک ایجاد شود.
کارشناسان معتقدند این تصمیم همزمان اهداف امنیتی و منافع اقتصادی طالبان را تأمین میکند، اما زندگی مردم را بهشدت تحت تاثیر قرار خواهد داد. محدودیت بر اینترنت نه تنها آزادی بیان را محدود میسازد، بلکه بر آموزش، تجارت، خدمات صحی و ارتباط افغانستان با جهان بیرون نیز آسیب جدی وارد میکند.
بیشتر بخوانید:

