نورالله نوری، وزیر سرحدات، اقوام و قبایل طالبان، روز یکشنبه (هفتم سرطان) در سفر به ولایت سرپل و در نشستی با باشندگان ولسوالی کوهستانات، با اشاره به تلاشهای مخالفان این گروه برای ایجاد جبهههای جدید، گفت که این افراد طی ۲۰ سال گذشته بارها اهداف خود را آزمودهاند و «جایی در افغانستان ندارند».
وزیر طالبان همچنین ادعا کرد که نظام کنونی «تحت چتر شریعت اسلامی» اداره میشود و مردم افغانستان با «میل و رضایت خود» از این گروه حمایت میکنند. او افزود که پس از به قدرت رسیدن طالبان، جنگها و اختلافات پایان یافته و امنیت کامل در سراسر کشور برقرار شده است.
با این حال، اظهارات نوری در حالی مطرح میشود که تنها در یک ماه گذشته، اعتراضات گسترده در هرات علیه بازداشتهای خودسرانه زنان با خشونت بیسابقه سرکوب شده است. طالبان در روز سهشنبه (۱۹ جوزا) به تجمع اعتراضی در منطقه جبرئیل هرات که در واکنش به بازداشت دهها زن به بهانه نقض مقررات پوشش برگزار شده بود، با شلیک مستقیم گلوله حمله کرد. بر اساس گزارشهای یوناما، در این سرکوب یک نوجوان کشته و حدود ۲۰ تن دیگر زخمی شدهاند.
تنها چند روز بعد، با وجود استقرار صدها نظامی مسلح، باز هم شماری از باشندگان هرات در مرکز شهر دست به اعتراض زدند و شعارهای «زن، زندگی، آزادی» و «حق تحصیل، حق کار» سر دادند. طالبان بار دیگر با تیراندازی هوایی و مستقیم به سوی جمعیت، این اعتراض را سرکوب کردند.
مرکز حقوق بشر افغانستان این اقدامات را «سرکوب خشونتآمیز و خونین» توصیف کرده و شلیک مستقیم به سوی افراد غیرمسلح را نقض عمدی حق حیات و حق برگزاری تجمعات مسالمتآمیز دانسته است.
طالبان همچنین روزنامهنگاران و دیگر منتقدان را بهصورت خودسرانه بازداشت و شکنجه کردهاند. پخش زنده برنامههای سیاسی ممنوع شده و انتقاد از این گروه به شدت محدود گردیده است. کنگره جهانی آزادی نیز این اقدامات را بخشی از سیاست طالبان برای سرکوب زنان و مخالفان خوانده و از جامعه جهانی خواسته است برای آزادی بازداشتشدگان و پاسخگو ساختن طالبان اقدام کند.
سازمان ملل متحد در واکنش به گزارشها درباره برخورد خشونتآمیز با معترضان در هرات، از طالبان خواسته است که در مواجهه با تجمعات مردمی از خشونت خودداری کنند. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، از «استفاده بیش از حد از زور علیه معترضان» ابراز نگرانی کرده است.
گفتنی است که طالبان با محدودیتهای سیستماتیک علیه زنان و دختران، دختران را از تحصیل در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاهها محروم کرده و زنان را از کار در نهادهای دولتی و غیردولتی منع کرده است. سازمان ملل متحد این سیاستها را «یک نسل سوخته» توصیف کرده و آن را مصداق آشکار «آپارتاید جنسیتی» خوانده است.
ادعاهای نوری در حالی مطرح میشود که تنها در یک ماه گذشته، دهها زن و فعال مدنی بازداشت شدهاند و صدای هرگونه مخالفت با گلوله و چوب خاموش گردیده است. این الگوی سرکوب، نه تنها با آموزههای اسلامی و فرهنگ مردم افغانستان همخوانی ندارد، بلکه نظامی را به تصویر میکشد که برای بقای خود، به حذف فیزیکی و روانی هرگونه صدای مخالف متکی است.
بیشتر بخوانید: