لزلی ارچمبولت، مسئول سیاستهای بشردوستانه سازمان حفاظت از کودکان در ایالات متحده، میگوید پشتکردن دولت امریکا به رنج کودکان افغان او را عمیقاً خشمگین و ناامید ساخته است. به گفته او، توقف کامل کمکهای بشردوستانه واشنگتن، پیامدهای ویرانگری برای کودکان و خانوادههای آسیبپذیر در افغانستان داشته است.
به گفته این مقام، دولت امریکا در ماه اپریل سال گذشته تمامی کمکهای بشردوستانه برای حمایت از کودکان و خانوادهها در افغانستان را متوقف کرد؛ اقدامی که به باور او، «دههها وعده ایالات متحده برای حمایت از زنان و کودکان افغان را به شعارهایی بیمحتوا تبدیل کرد.»
ارچمبولت هشدار داده است که کاهش بیش از ۸۰ درصد کمکهای خارجی امریکا در سال ۲۰۲۵، هزینه انسانی سنگینی بهجا گذاشته و پیامدهای آن قابل پیشبینی اما فاجعهبار بوده است. او گفت که در پی این تصمیم، بیش از ۴۰۰ مرکز صحی در افغانستان تعطیل شدهاند؛ مراکزی که پیش از این با حمایت مالی امریکا فعال بودند.
به گفته او، بستهشدن این مراکز باعث شده است که مردم به تعداد اندک کلینیکهای باقیمانده مراجعه کنند؛ مراکزی که اکنون با کمبود امکانات، فشار شدید و ازدحام بیشازحد روبهرو هستند و توان پاسخگویی به نیازهای مادران و کودکان را ندارند.
این مقام سازمان حفاظت از کودکان افزود که قطع کمکها تنها خدمات صحی را متوقف نکرده، بلکه پروژههای حیاتی آبرسانی، حفظالصحه و بهداشت را نیز بهشدت آسیبپذیر ساخته و بحران بشردوستانه افغانستان را عمیقتر کرده است.
ارچمبولت گفت که پس از بازگشت از افغانستان، با سیاستگذاران امریکایی از جناحهای مختلف درباره وضعیت وخیم کودکان افغان گفتوگو کرده است. به گفته او، بیش از ۱۰۰ هزار شهروند امریکایی نیز با پیوستن به سازمان حفاظت از کودکان، از طریق نامهنگاری با نمایندگانشان خواستار اقدام فوری برای حمایت از کودکان افغانستان شدهاند.
او تأکید کرد که کودکان افغانستان بهشدت نیازمند بازگشت کمکهای نجاتبخش امریکا هستند و از دولت ایالات متحده خواست هرچه زودتر اقدام کند و به ارزشهایی پایبند بماند که سالها مدعی دفاع از آنها بوده است.
لزلی ارچمبولت در پایان گفت: «هر کودک سزاوار یک کودکی واقعی است؛ فرقی نمیکند در کجا زندگی میکند. کودکان افغانستان نیز همانقدر حق زندهماندن، رشدکردن، رؤیاپردازی و بازیکردن را دارند که کودکان امریکایی یا کودکان هر کشور دیگری.»
بیشتر بخوانید: