اخیرا مجموعه‌ای از نقاشی‌های پرتره رضا هزاره، هنرمند افغان در نمایشگاهی زیر عنوان “دیو‌ها و فرشتگان” در شهر فلن سوئد به نمایش گذاشته شد.
آقای هزاره در این آثار به واکاوی روح و روان هموطنانش و تقابل بین زشتی و زیبایی، خیر و شر پرداخته است.
رضا هزاره در آثار جدید خود، که فضایی متفاوت با کارهای گذشته‌اش دارد، صورت‌های مغموم و پژمرده‌ای را به نمایش گذاشته، چهره‌هایی در هم ‌کشیده که گویی فریاد سال‌های درازی را فرو خورده‌اند و حالا به خفقان رسیده‌اند.
در آثار او صورت‌هایی بدون بدن یا بدن‌هایی بی‌تناسب با صورت دیده می شود با رنگ‌های خاکستری و کدر، رنگ‌های مرده در قالب اجساد و صورت‌های مرده اما زنده. نقاش با هنرش سعی در زنده کردن اندوه درونی و ملال‌های روزگار هجرت و انسان‌های مهاجر داشته، انسان‌هایی که شاید خیلی از آن‌ها در اعماق دریا‌ها هنوز دارند دست و پا می‌زنند تا به مقصد برسند. یعنی به جایی به دور از جنگ و مامنی برای زندگی، انسان‌هایی که اگر چه حالا به مقصد رسیده‌اند، اما جسم‌شان فرتوت و چهره‌شان آن‌قدر پیر شده که به مرگ نزدیک اند.
نسل جدید مهاجر از جمله موضوعاتی است که رضا هزاره در آثار خود به آن پرداخته. نداشتن هویت و ثبات اجتماعی، سردرگمی و پریشانی در این عالم برای این نسل در آثار او بازتاب دارد؛ نسلی که به هیچ سرزمینی متعلق نیست و به‌دنبال معنی‌بخشیدن به زندگی است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید: